صبح زود، روز دوازدهم بهمن که آمدن امام قطعی شده بود، از خانه زدیم بیرون. ترافیک بود و نمی شد با ماشین رفت. قاتی مردمی شدیم که پیاده به طرف میدان آزادی می رفتند. مردم شعار می دادند: وای به حالت بختیار، اگر امام دیر بیاد.